पानगळीच्या हंगामात अनंत पाने गळलीमोहर यावा पुन्हा फु टावी, आस तयांना हळवी
कर्दमलेले एक सानुले आईस बिलगुन होते
वादळआले तोडून गेले फांदीसवेचे नाते
विरहाने त्या तान्हुल्याच्या सुकून फांदी गेली
व्यक्त व्हाव्या तुझ्या भावना छुप्या साश्रू नयनांनी
कवेत घेऊनी मज जाशी , जिवलगा दु:ख विरूनी
दोनास दोन हात मिळता बघ, बाग कशी मोहरली
पहाडासम उभे राहावे, तुफान अंगी भरुनी
येती जाती मोसम सारे,हर पानांची तीच कहानी
अंधारातून पुढे चाल बघ किरणांची लाली पसरली
वटवृक्षा कोसळता ऐकावी, आर्त किलबील कुणी
तग धरल्या मुळावरती हिरवे, बघ येती कोंब फुटूनी
मुक्त गगणी उभे राहता,पुन्हा पाखरे किलबिलली
नाजूक साजूक कळ्या पाकळ्या फुलले गुलमोहर ते
अंगावरती उन्हे घेऊनी, काया परी ती फुलली
लाल खळीच्या गालावरती लाज कशी मोहरली
- सा ग़ र
(अहमद)
